rapidshare - facelift

Για το rapidshare έχω ξαναμιλήσει σε παλαιότερο άρθρο(rapidshare,το φαινόμενο) και εκεί έχω εξηγήσει ακριβώς την δουλειά που κάνει.
Αυτήν την φορά θα αναφερθώ στο web usability και το web 2.0 σε σχέση με το rapidshare.

Πριν 1 μήνα περίπου το rapidshare έκανε ένα facelift μετά από αρκετό καιρό λειτουργίας. Αυτή η αλλαγή στο template(θέμα) της ιστοσελίδας χάρισε ένα πολύ πιο απλό παρουσιαστικό καθώς και μια μεγάλη αλλαγή (προς το καλύτερο) στην λειτουργικότητα της.
Καινούργια εργαλεία(tools), games και καινούργια προνόμια χρηστών κάτω από τον κλασικό τρόπο «συμμετοχής» επί πληρωμή, με πολλά προνόμια, αλλά και δωρεάν, με σχεδόν κανένα προνόμιο.
Το template έχει μερικά λάθη και κενά, καθότι είναι στο νούμερο 12 του alexa χρησιμοποιεί πολλές στατικές html σελίδες πράγμα που μας πάει 2-3 χρόνια πίσω σε επίπεδο προγραμματισμού.
Στα συν του facelift είναι ότι έχουν εξαφανιστεί οι μεγάλοι πίνακες με τις τιμές και τις επιλογές που τις περισσότερες φορές ήταν αχρείαστες και έχουν αντικατασταθεί με επικεφαλίδες και ajax κουτάκια με + όπου μπορείς εάν σε ενδιαφέρει να τα «ανοίξεις» για να τα δεις, χωρίς βέβαια να ανανεωθεί η σελίδα.
Η διαδικασία κατεβάσματος αρχείων έχει αλλάξει από μία μη λειτουργική και δυσνόητη σε μία πολύ απλή διαδικασία χωρίς scroll down και αναμονή.

Η λειτουργικότητα και η επί πληρωμή συμμετοχή είναι οι δύο φράσεις κλειδιά που θα σχολιαστούν.

Πριν από μερικά χρόνια το rapidshare χάρισε στους χρήστες του Internet έναν πολύ απλό, ποιοτικό και γρήγορο τρόπο μοιράσματος αρχείων. Τότε δεν ήταν λειτουργικό το περιβάλλον της σελίδας αλλά το γεγονός ότι η σελίδα αυτή άκμαζε παράλληλα με το web 2.0 ενώ στην ουσία ήταν αντίθετο με όλη αυτήν την «επανάσταση» δημιουργεί ακόμα και τώρα μεγάλη αίσθηση.
Πόσα tutorial γράφτηκαν για να μπορέσουν οι χρήστες να καταλάβουν πώς θα κατεβάσουν το πολυπόθητο αρχείο? Πόσες ώρες οι καινούργιοι χρήστες πειραματιζόντουσαν με τα κακόγουστα κουμπάκια και τα δυσνόητα captcha για να καταλάβουν πως λειτουργεί αυτό το σύστημα? Πόσες φορές διαβάζανε τον χάρτη για να καταφέρουν να βρούνε το κουμπί “download now” … scroll-down, πάτα free, στρίψε δεξιά, στο δεύτερο φανάρι αριστερά και πάει λέγοντας? Πόσα λεπτά περίμεναν για να κατεβάσουν το επόμενο αρχείο και πόσες πατέντες δοκίμαζαν για να το παρακάμψουν αυτό?
Και στην τελική πόσες ιστοσελίδες ξεπετάχτηκαν και γίνανε από τις καλύτερες μοιράζοντας από 2-3 μέχρι και 50 links την φορά για να κατεβάσουν οι επισκέπτες τους αρχεία που είχαν να κάνουν με τραγούδια, με ταινίες ή παιχνίδια και καθημερινά αυξανόντουσαν αυτά τα Links ... αυξανόντουσαν οι ιστοσελίδες … και όλα αυτά στον καιρό του web 2.0 .

Τι λέει το web 2.0 για ακόμα μία φορά?
Δωρεάν χρηστικές και λειτουργικά χρήσιμες ιστοσελίδες που στηρίζονται στο σύνολό τους από τους ίδιους τους χρήστες.

Τι έκανε το rapidshare?
Κατέστρεψε ότι καλόγουστο είχε απομείνει από τις γελοίες σελίδες με τα iframes και τα πολλά tables, ξήλωσε τις τσέπες των πάνω από το 60% χρηστών του internet κάνοντας τους να αγοράσουν μια συνδρομή, παιδεύοντας όλους όσους χρησιμοποίησαν αυτήν την υπηρεσία και χρησιμοποίησε τους χρήστες του γεμίζοντας ολόκληρους servers με, τις περισσότερες φορές, απαγορευμένο υλικό.

Η όλη ένστασή μου είναι στο γεγονός ότι μετά από το πέρας όλων των παραπάνω δυσκολιών και την καθιέρωσή του στις υψηλές προτιμήσεις του κόσμου του internet, έκανε την αναβάθμιση, ένα facelift.

Το web usability και το web 2.0 νικήθηκαν κατά κράτος, και είναι γεγονός.
Μπορείτε τώρα κύριοι «ειδήμονες» να σχίσετε τα υποτιθέμενα πτυχία σας και τα βιβλία που έχετε αγοράσει τα τελευταία 2 χρόνια και να δώσετε τα 6 ευρό ανά μήνα για να χρησιμοποιήσετε μία υπηρεσία κόντρα στο ρεύμα, το rapidshare.